Skandinavísk garðhönnun: einfaldleiki sem endist

Einkenni skandinavískrar garðhönnunar

Grunnhugsunin er einföld: færri efni, stærri fletir og skýr tengsl milli húss og garðs. Í stað þess að skipta garðinum í mörg smá svæði er unnið með tvö til þrjú stór notasvæði sem tengjast með greinilegum leiðum.

Litapallettan er róleg, grátt, svart, hlýir viðartónar og grænt. Andstæðurnar koma frá áferð frekar en litum: sagað lerki á móti sléttri steypu, möl á móti grasi, matt málmur á móti gróðri.

• Tvö til þrjú skýr notasvæði í stað margra smárra
• Hámark þrjú til fjögur efni í öllum garðinum
• Beinar línur, endurteknar breiddir og samræmd hæð
• Gróður notaður sem mýkjandi mótvægi við hörð efni

Efnisval sem eldist vel

Í norrænni hönnun er efnum leyft að eldast náttúrulega. Lerki og sedrusviður grána jafnt, steypa fær áferð og kortenstál myndar hlífðarlag. Þetta er mikill kostur á Íslandi þar sem veðrun er hröð, í stað þess að berjast gegn henni er hún hluti af hönnuninni.

Lykilatriði er að blanda ekki of mörgum viðartegundum eða steinlitum saman. Eitt viðarefni, eitt steinefni og einn málmtónn gefa rólega og dýra heildarmynd.

Birta, skjól og notkun allt árið

Norræn hönnun tekur mið af því að sólarhæð er lág og dagsbirtan breytileg. Þess vegna er lýsing hönnuð inn frá byrjun, skjólveggir settir þar sem ríkjandi vindátt er og setsvæði staðsett þar sem kvöldsólin nær inn.

Heitur pottur, eldstæði og yfirbyggð verönd lengja notkunartímann. Markmiðið er garður sem er notaður í október, ekki bara í júlí.